Antón, Brais e a Bruxa Churrasqueira de Ribas de Sil

A partir de: Érase unha vez, na fermosa Ribas de Sil, Antón, e Brais estaban enfrascados nun emocionante partido cos seus amigos. A paixón era tanta que pronto empezaron a discutir, todos querían gañar! "Ese gol foi fora!", gritaba Antón. "Non é certo, estabas a mirar para outro lado!", respondía Brais, co cello engurrado. A tensión crecía por momentos. De súpeto, coma se os escoitaran, apareceron os seus avós, Esperanza e Santiago. Cun sorriso doce e mirada sabia, Esperanza díxolles: "Xa abonda de pelexas! Lembrade que sodes curmáns, debedes querervos moito. As discusións non se resolven gritando, senón falando con calma". Santiago, coa súa voz grave e amable, engadiu: "Tedes que aprender a xogar en equipo, a compartir e a divertirvos xuntos". Os nenos, un pouco avergoñados, baixaron a cabeza e prometeron tentalo. Nese preciso instante, un can de pelame marrón e ollos brillantes, ao que chamaron Tobi, e un gato atigrado cun bigote elegante, ao que alcumaron Pipo, achegáronse a eles. Parecían perdidos e necesitados dun fogar. Os nenos, conmovidos pola súa tenrura, decidiron adoptalos. O que non sabían era que Tobi e Pipo eran animais máxicos. De súpeto, mentres os nenos acariñaban aos animais, Tobi e Pipo comezaron a levitar. Si, a levitar! Logo, empezaron a voar cada vez máis alto, arrastrando consigo a Catuxa, a irmá de Brais, "Catuxa!", gritou Brais, tentando alcanzala. Catuxa caeu ao chan, onde foi axudada por Mariña, unha amiga dos nenos que observaba a escena con asombro. Tobi e Pipo, agora convertidos en dous puntos diminutos no ceo, desapareceron a toda velocidade. Antón e Brais, decididos a recuperar ás súas novas mascotas, penetráronse nun bosque afastado, seguindo o rastro de pelos que deixaran ao seu paso. Despois dunha longa camiñada, finalmente atopáronos. Tobi e Pipo estaban aniñados baixo unha gran árbore, tremendo de frío. Pero a alegría do reencontro durou pouco. De entre as árbores xurdiu unha figura sinistra: era a bruxa de Torbeo, famosa polo seu mal xenio e a súa afección pola carne asada. "Que temos aquí!", exclamou a bruxa, cun sorriso malévola. "Uns nenos perdidos e dous animaliños moi apetitosos. Perfecto para a miña cea desta noite! Prepararei un delicioso churrasco". Tobi e Pipo, ao escoitar as palabras da bruxa, sentiron un calafrío. Sabían que tiñan que facer algo para protexer aos seus novos amigos. Sen dubidalo, lanzáronse contra a bruxa, rabuñando e mordendo as súas roupas. A bruxa, sorprendida polo ataque, tropezou e caeu de bruzos no seu propio caldeiro, cheo dunha apócema burbuxeante. A apócema, ao contacto coa bruxa, fixo unha reacción estraña e transformouna en... unha inofensiva ra! Antón e Brais, aliviados e agradecidos, abrazaron a Tobi e Pipo. Demostraran ser uns verdadeiros heroes. Regresaron a casa correndo para contarlles aos seus avós a incrible aventura que viviran. Para celebrar a vitoria sobre a bruxa e a valentía de Tobi e Pipo, os avós prepararon unha gran festa. Santiago acendeu a grella e preparou un delicioso churrasco. Todos comeron ata saciarse, rindo e contando historias. Antón e Brais aprenderon unha valiosa lección: a amizade e a unión son máis fortes que calquera discusión, e ás veces, a maxia atópase nos lugares máis inesperados. Desde ese día, Tobi e Pipo convertéronse en parte da familia, é Ribas de Sil foi escenario de moitas máis aventuras, sempre coa amizade e a diversión como protagonistas.