Mundu Bat, Begirada Asko: Eskolako Abentura

Eskola eguzkitsu bateko ateak zabaltzen dira. Ikasleak, irribarre zabalak aurpegian, gurasoei agur esaten diete, korrika jolastokira joateko irrikaz. Irakasleak, berriz, korridorean dabiltza, klaseak prestatzen eta agurrak trukatzen. Barre algarak, abesti txikiak eta oihuen zarata nahasten dira, giro alai bat sortuz.

Korridorean, ordea, ez da dena hain sinplea. Batzuk oztopoak saihesten saiatzen dira, motxilak lurrean utzita. Beste batzuek, berriz, laguntza behar dute, euren beharrak bereziak direlako. Baina, zenbat dakigu benetan gure inguruko pertsonen beharrei buruz? Zer gertatzen da ulertzen ez dugunean?

* * *

**1. ESZENA: EZJAKINTASUNA**

Ikasgelan, ikasleak talde lan batean ari dira. Irakasleak azaldu duenez, gaurko lana oso interesgarria izango da. Baina, bat-batean, ikasle bat altxatzen da.

"Irakurtzeko laguntza behar dut," esaten du, ahots apal batez.

Beste ikasleak elkarri begiratzen diote, nahastuta. Nola lagundu dezakete?

"Ez dakit nola lagundu..." murmuratzen du batek.

"Ezin al duzu irakurri? Braille ezagutzen al duzu?" galdetzen du beste batek, jakinminez.

"Ez nekien eskolan horrelako egoerak gertatzen zirenik!" esaten du hirugarren batek, harrituta.

Ikasle askok ez dakite nola lagundu euren ikaskideei. Eta hori jakin gabe, nola lagundu dezakete?

* * *

**2. ESZENA: KALEAN**

Kalean, pertsona bat ibiltzen da, zailtasun handiak dituela nabari. Jendea, ordea, ez da konturatzen. Aurrera doaz, euren gauzetan pentsatzen.

"Kontuz!" oihukatzen dio norbaitek, ia talka egiten dutenean. Baina pertsonak ez du erantzuten. Aurrera jarraitzen du, bere erritmoan.

* * *

**3. ESZENA: OZTOPOAK IKASGELAN**

Ikasle bat, ikusmen urritasuna duena, komunera doa. Baina, bidean, motxila batekin topo egiten du. Erortzeko zorian dago, baina azkenean oreka mantentzen du. Arnasestuka geratzen da, beldurtuta.

* * *

**4. ESZENA: IRAKASLEEN EZTABAIDA**

Korridorean, hiru irakasle ari dira hizketan. Gaia: ikasleen beharrak.

"Garrantzitsua da ikasle guztiek aukera berdinak izatea," dio irakasle batek.

"Baina, nola lortu dezakegu hori?" galdetzen du beste batek, kezkatuta.

"Sentsibilizazioa da gakoa," erantzuten du hirugarrenak. "Ikasleak kontzientziatu behar ditugu beste pertsonen beharrei buruz."

* * *

**5. ESZENA: SENTSIBILIZAZIOA**

Ikasgelan, ikasle guztiak eserita daude. Irakasleak zazpi zapi atera ditu.

"Gaur, jolas bat egingo dugu," esaten du. "Zapi hauekin, ikusmena galdu duten pertsonen tokian jarriko gara."

Ikasleek zapiak jartzen dituzte begietan. Bat-batean, dena ilundu egiten da. Zaila da mugitzea, zaila da orientatzea. Isiltasuna nagusitzen da ikasgelan.

"Ikasle guztiek ez dute gauzak berdin bizi. Batzuetan, gure begiek ez dute dena ikusten..." esaten du irakasleak, ahots goxo batez.

* * *

**6. ESZENA: FAMILIA**

Kotxean, haur batek amari galdetzen dio:

"Gaur, gelan, lagun batek laguntza eskatu du... baina ez nekien nola lagundu. Zuek nola egingo zenukete?"

Gurasoek elkarri begiratzen diote.

"Lehen pausoa entzutea eta ulertzen saiatzea da, horretarako galdetu zer behar duen..." erantzuten du amak.

Haurra pentsakor geratzen da. Etxetik hasten da ulermena.

* * *

**7. ESZENA: APLIKAZIOA**

Hainbat egoera aplikazio baten bidez erakusten dira: sarreran, ikasgelan, korridorean... Ikasleak elkar laguntzen, oztopoak saihesten, eta denek parte hartzen duten jarduerak antolatzen.

* * *

**8. ESZENA: SAIO BEREZIA**

Irakasleak iragartzen du: "Gaur saioa beste modu batera eramango dugu: adaptazioa. Ikasle bakoitzak bere ahalmenen arabera parte hartuko du."

Izaro irribarretsu agertzen da, pozik.